Moe

Hee, hoi, kennen jullie me nog? Ik denk het niet… Wat is het een tijd geleden dat ik hier heb geblogd. Er komt de laatste tijd niets “op papier”. Ik doe m’n best, probeer wat, maar alles verdwijnt rechtstreeks in de prullenbak.

Niet goed genoeg. Meestal niet eens onterecht. Het zijn lange, onsamenhangende stukken waar geen touw aan vast te knopen is.

Ik ben heel erg moe de laatste tijd. Dat maakt somber, maar dat zorgt er ook voor dat mijn hoofd een enorme chaos is. Zo’n chaos dat vaak wat ik op papier zet eigenlijk helemaal nergens op slaat. Ik lees het op een later moment terug en vraag me werkelijk af waar ik in hemelsnaam naartoe wilde met mijn blog, want het is een grote brij aan woorden waar geen eind aan lijkt te komen, maar waar ook niet echt een logisch verhaal in zit. Verwijderen dan maar weer.

Ik wil schrijven

Eigenlijk mis ik het kunnen schrijven enorm. Natuurlijk kan ik nog wel schrijven, als je het letterlijk neemt, maar ik kan mijn gevoelens en gedachten er niet meer zo in kwijt zoals ik dat eerder kon. Dit door de chaos in mijn hoofd. Het lijkt of de vermoeidheid een soort groot dik pak watten in mijn hoofd heeft gestopt. Die watten zorgen ervoor dat echt helder nadenken niet zo goed lukt. Alles gaat een beetje aan me voorbij. Soms vang ik vlagen op, meestal “landen” die later.

Ik slaap veel

Ik slaap vrij veel. Sommige mensen zeggen dat dat het probleem is. Dat ik te veel slaap. Dat zou kunnen. Ik heb voor mijn coach (daar vertel ik zo nog meer over!) een tijdje een energiedagboek bijgehouden en samen zijn we tot de conclusie gekomen dat er werkelijk geen enkel patroon zit in mijn energieniveau door de dag heen. De ene dag ben ik ’s ochtends uitgeput en ’s avonds energiek, soms andersom. Soms de hele dag energiek, soms de hele dag uitgeput. Het is lastig dat er geen lijn in zit, want dan is het ook moeilijker om er iets aan te doen.

Nieuwe begeleiding

De laatste keer dat ik hier blogde schreef ik over nieuwe begeleiding die zou gaan opstarten. Inmiddels is er een hoop gebeurd. Ik heb al een tijdje begeleiding van een coach. Zij praat nu nog voornamelijk met mijn moeder, omdat ik snel overprikkeld raak wanneer ik in gesprek moet, maar ik schuif altijd de laatste 10/15 minuten aan. Dit proberen we langzaamaan uit te breiden.

Met mijn coach mag ik ook mailen. Dat doen we regelmatig. Hoewel mijn hoofd een grote chaos is, en de mails daarmee ook, lijkt ze me toch redelijk goed te begrijpen. Ze kan me uitleggen hoe dingen voor mij werken wanneer ik er zelf niets meer van snap. Ze snapt waarom ik bepaalde dingen wel/niet doe en legt dit aan me uit. Dat vind ik erg prettig. Meer inzicht en daarmee eigenlijk ook meer begrip voor mezelf. Meer duidelijkheid.

Nieuwe GGZ – autisme

Inmiddels ben ik ook bij een nieuwe GGZ gestart. Eentje gespecialiseerd in autisme. Wat me opvalt is dat ze daar nogal… bijzonder om gaan met informatie overbrengen. Je zou denken dat ze daar juist erg zorgvuldig zouden zijn en duidelijkheid zouden geven, maar niets is minder waar. Jammer! Ook is het jammer dat ze voor klokken hebben gekozen met hard tikkende secondewijzers ;-).

Psychiater

Afgelopen week had ik daar een afspraak met de psychiater. We gaan mijn antidepressivum afbouwen, omdat ik niet het idee heb dat het me helpt. Net als bij het eerste gesprek een aantal weken terug moest ik opnoemen welke medicatie ik gebruik. Volgens mij had ze dat ook gewoon vorige keer al in mijn dossier kunnen zetten, maar goed… Of de SPV’er had dat kunnen doen, aan wie ik zowel heb verteld wat ik nu gebruik als een briefje heb gegeven met mijn huidige medicatie erop… Maar goed, dat lijkt te simpel gedacht. Dat kan dus niet. Nu heb ik het haar voor de zekerheid nog een keer gemaild. Nu moet het goedkomen, toch?

Bij die GGZ zal ook individuele behandeling starten. Ik ben benieuwd hoe dit zal verlopen. Ook hier was weer sprake van miscommunicatie. De SPV’er had met mijn moeder gebeld dat ik individueel kon starten. Afgelopen week hoorde ik van de psychiater dat ze er in het team nog niet over uit zijn wat voor mij nu het beste is: individueel of in een groep. Zucht…

Ik hoop dat ze me, ondanks de opstartproblemen en alle miscommunicatie, toch goed zullen kunnen helpen. Vanaf nu zal ik jullie wat beter op de hoogte houden van de ups en downs, bijzonderheden en stappen op mijn weg naar een fijner leven… J

Liefs, Kim

Mijn blogs kun je ook vinden op dansenindestorm.nl.

the-end

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *